| Home | Bolesti | Dijagnostika | Lijekovi | Radovi | Novosti | Forum | Linkovi |
luk

INFARKT SRČANOG MIŠIĆA

Šta je infarkt srca ?
Zbivanja u mišiću
Transport do bolnice
Laboratorijski testovi
Godine i infarkt
Komplikacije akutnog infarkta srca
 - rane komplikacije
 - kasne komplikacije
Rehabilitacija
rehabilitacija u bolnici rehabilitacija kod kuće
Kako živjeti dalje ?
Autor

REHABILITACIJA U FAZI HOSPITALIZACIJE

Ako se radi o bolesnicima sa akutnim infarktom koji pokazuju komplikacije, kao što su: produžena anginozna bol, poremećaj ritma, popuštanje srca i sl., onda se habilitacija odlaže dok zdravstveno stanje to ne dozvoli.

Kod nekompliltovanih infarkta, rehabilitacija započinje u ranom hospitalnom periodu.

Već drugi dan po dolasku na Odjel intenzivne njege započinje se sa pasivnim i aktivnim kretnjama nogu kod bolesnika u ležećem položaju. Takoder se rade i vježbe dubokog disanja uz povremeno okretanje u krevetu.

Treći dan pacijent može da sjedi u krevetu ili pored kreveta. U sjedećem položaju i jede.

Krajem prve sedmice pacijent ustaje iz kreveta, odlazi do toaleta ako je isti smješten do bolesničke sobe. Samostaino obavlja toaletu i hoda po sobi po pet minuta u komadu.

Deseti do dvanaesti dan iza infarkta bolesnik može da hoda po hodniku i ta šetnja se iz dana u dan produžava.

Pri otpustu iz bolnice koji može uslijediti nakon četrnaest do osamnaest dana, bolesnik je sposoban da može proći 300-500 metara u jednom navratu, ili da se polako, bez tuđe pomoći popne na prvi sprat.

Zadnjih dana boravka u bolnici potrebno je svakom bolesniku uraditi rendgen-snimak pluća i srca, uraditi ehokardiografski pregled srca i 24-satno registrovanje EKG-a na Holter-monitoringu da bi se ustanovilo eventualno postojanje ozbiljnog poremećaja srčanog ritma ili pojava ishemije miokarda sa bolom ili bez bola. Rezultati ovih pretraga mogu dati dragocjene podatke za prognozu u narednom periodu.
Dozirano, oprezno i postepeno fizićko opterećenje u hospitalnom periodu pacijentu vraca samopouzdanje i takmičarski duh sa drugim bolesnicima, a ne dovodi do popuštanja srca, angine pektoris, poremećaja ritma ili pojave aneurizme.
Značajno je naglasiti da bi bilo poželjno da se svakom pacijentu sa nekomplikovanim infarktom srca uradi i rani stres-test prije otpusta iz bolnice.

RANI POSTINFARKTNI STRES-TEST

Stres-test je test opterećenja srca fizićkim naporom uz stalno praćenje EKG-a. Izvodi se na biciku ili na pokretnom tepihu.

Jedini pravi razlog radi kojeg se preporućuje ovaj test, jeste prognoza bolesti, tj. saznanje o daljem kretanju bolesti. Test se izvodi kod pacijenata sa nekomplikovanim omanjim infarktima, a koji nisu stariji od 65 do 70 godina. Pravi kriterij testa koji je za lijećnika značajan jeste promjena na EKG-u na ST spojnici. Manje značajna je pojava poremećaja ritma.

Napomena:
POZITIVAN test u medicinskom smislu znaći loš rezultat testa za bolesnika ( bolest postoji).
NEGATIVAN test u medicinskom smislu znači dobar rezultat testa za bolesnika ( bolest ne postoji).
Mnoga svjetska iskustva sa ovog područja su pokazala: Ako je ovaj rani stres-test pozitivan kod bolesnika, onda je grupa ovakvih bolesnika završavala smrtnim ishodom u periodu od ,jedne godine dana iza infarkta u prosjeku oko 22-25%. Znači, od 100 bolesnika sa pozitivnim ranim stres-testom, nakon godinu dana umrlo ih je od 22-25.

Bolesnici sa negativnim ranim stres-testom, imali su samo 2-3% smrtnih ishoda u prvoj godini iza infarkta.
Dakle, od 100 oboljelih sa negativnim (dobrim) stres-testom, nakon godinu dana iza infarkta, umrlo je samo 2 do 3 bolesnika.

Znači, ovaj test se pokazao kao dobar prognostički parametar za dalje razvijanje bolesti.
Ali, ima li pacijent koristi od toga sto mu je liječnik "prognozirao" narednu godinu života poslije izvođenja stres-testa?
Da, svakako. Svrha testa i jeste u tome.

Kod pacijenata sa pozitivnim testom, koji pokazuju nove znake bolesti, treba da se radi koro-naiografija nakon sest sedmica do tri mjeseca iza infarkta, ovisno o stanju bolesti. Znači, stres-test može da izdvoji bolesnike kojima treba i bolesnike kojima ne treba raditi koronarografiju.
Ovisno o rezultatima koronarografije, liječnik se odlučuje ili za dalje medikamentno li-ječenje ili za operativni zahvat (by-pass). Bolesnika predviđenog za operativni zahvat treba stalno kontrolisati, ako je na lijekovima, sve do momenta dok se ne odluči za operaciju.

Treba naglasiti da, otprilike, jedna trećina bolesnika u postinfarktnom periodu mogu da uzimaju beta-blokatore, lijekove koji smanjuju smrtnost u prvoj i drugoj godini iza infarkta. Zapravo, ovi lijekovi ne mijenjaju izgied koronamih arterija, niti otklanjaju moguća suženja na njima, ali otklanjaju eventualne komplikacije. Oni odlažu vremenski period u kome će možda trebati kirurški intervenisati.
Beta-blokatori nam daju vremena da zaštitimo bolesnika od komplikacija koje mogu na-stati poslije infarkta i da odlučimo šta treba poduzeti ukoliko dalje ispitivanje pokaže napre-dovanje bolesti.

HealthBosnia.com - ima autorska prava na ovu stranu. Svako objavljivanje
teksta ili dijelova ovog teksta je moguće samo uz saglasnost HealthBosnia.com
© 1999-2001, by HealthBosnia.com, e-mail medmaster@koming.com. ALL RIGHTS RESERVED.